Het merendeel van de onbetaalde geldvorderingen in Duitsland wordt na de buitengerechtelijke fase ingevorderd via het zogenaamde
Mahnverfahren. Het
Mahnverfahren is dus een vorm van gerechtelijke invordering. Het
Mahnverfahren wijkt in zoverre af van de normale civiele procedure (
Klageverfahren), dat de bevoegde rechter de rechtmatigheid van de vordering niet onderzoekt. Het bestaan van de vordering wordt door de schuldeiser enkel gesteld en dus niet onderbouwd, en het
Mahngericht - altijd een
Amtsgericht, ongeacht de hoogte van de vordering - verstrekt vervolgens, zonder dat de schuldenaar zich hierover heeft kunnen uitlaten, de
Mahnbescheid. Althans indien en voor zover aan alle formele vereisten is voldaan. Deze
Mahnbescheid wordt vervolgens door het Mahngericht aan de schuldenaar betekend, waarmee deze voor het eerst kennis neemt van het feit, dat schuldeiser X een
Mahnverfahren tegen hem heeft aangespannen.